TERAPIA  DDA  I  WSPÓŁUZALEŻNIENIA

 

Poradnia – ul. Lwowska 15 lok. nr 6
t. 22 621 62 61


Oferujemy terapię indywidualną, grupową i warsztaty.


W rodzinie, gdzie występuje uzależnienie nikt nie czuje się w porządku. Uzależniony wielokrotnie z powodu swego nałogu przeżywa wstyd i poczucie winy. Broni się przed tymi uczuciami atakując swoich bliskich i obciążając ich winą za swoje picie, branie i złą sytuację domową. Pozostali członkowie rodziny a szczególnie dzieci również przeżywają wstyd w związku z tym, co dzieje się w domu, bardzo często biorą również na siebie odpowiedzialność za picie, branie lub granie uzależnionego.

Istnieje wiele problemów, o których członkowie rodziny nigdy nie rozmawiają ze sobą. Tematem tabu jest uzależnienie. Wszyscy wiedzą, że istnieje ten problem, lecz nikt tak tego nie nazywa. Dzieciom mówi się, że tata/mama jest zmęczony lub chory. Wielodniowe nieobecności w domu nazywane są np. wyjazdem służbowym. Gdy uzależniony trzeźwieje, czy wraca do domu, członkowie rodziny, a szczególnie dzieci nie mówią mu o tym, co w związku z tym przeżywają. Członkowie rodziny nie opowiadają sobie nawzajem o swoich kłopotach czy problemach, ponieważ nie chcą dokładać sobie zmartwień lub nie wierzą, że mogliby być zrozumiani. Nie rozmawiają ze sobą o tym, co jest dla nich naprawdę ważne.
Życie wszystkich członków rodziny zaczyna koncentrować się wokół picia, grania lub brania. Wszystkie sprawy i emocje członków rodziny zaczynają zależeć od tego czy uzależniony właśnie pije lub zażywa czy utrzymuje abstynencję. Zastępowanie uzależnionego w jego rolach i obowiązkach wielokrotnie uniemożliwia członkom rodziny realizację ich własnych zamierzeń i potrzeb.
Terapia pozwala wyzwolić się z tych emocjonalnych problemów wynikających z bycia blisko z osobą uzależnioną. Możliwe jest nauczenie się nowego spojrzenia na uzależnienie, jako chorobę rodzinną, wykształcenia nowych postaw i zachowań. Znaleźć też można jednocześnie zrozumienie i oparcie wśród ludzi mających identyczne problemy.
Rozwój uzależnienia jest okresem wieloletnim, zatem proces zdrowienia także musi trwać dłuższy czas. Nadziei i cierpliwości trzeba i warto się uczyć po to, aby żyć szczęśliwie, zgodnie z własnymi celami i potrzebami. Możemy zmienić tylko siebie, lecz warto pamiętać, iż zmiana dokonująca się w nas powoduje zmiany w postawach naszych najbliższych. To najlepszy sposób by pomóc komuś w podjęciu decyzji o leczeniu…